رای گیری

[AphroditeBoy]

به نظر من رای گیری کنیم.

[idin]

یعنی فرض را بر این بزاریم که روز ساویز شفیعی انتخاب شده / یا اینکه نظر خواهی کنیم که چه روزی باشه ؟

فرض بر این هست که انتخاب شده. چون تو این مدت نظر سنجی کردیم خبری نشد و نظری دیگه نبود از سالها قبل هم اگر کسی به فکر افتاده تا الان جواب مناسب تری ارائه نشده.
بنابراین فقط نظرخواهی می کنیم برای اینکه روز تولد برای روز ملی باشه یا نه؟ اگه جواب مثبت به حد قابل قبولی رسید (که تعداد اون هم به طور نسبی با نظر خودمون و بدون آمار رسمی مشخص می شه) می تونیم تصمیم قطعی براش بگیریم همزمان با این نظرسنجی ها همیشه نظراتی دیگه هم ارائه می شن که اگر جالب توجه باشن قابل تامل هستند به هر حال بعید گزینه مهمتری برای جایگزینی پیشنهاد بشه.

[behrad_hunky]

من فکر کنم که اگر بخواهیم روز تولد فردی را برای روز ملی همجنسگرایان در نظر بگیریم حداقل آن فرد باید در میان همجنسگرایان فردی کاملا شناخته شده باشد و زندگی نامه ی او و فعالیت هایش در مورد احقاق حقوق همجنسگرایان مشخص باشد احتمالا شما هم مانند من برای اولین بار نام ساویزشفائی را شنیده اید و شناخت شما از او در حد توضیحات کوتاه آرشام پارسی است.من فکر می کنم سازمان اگر می خواهد تاریخ تولد فردی را به عنوان روز ملی همجنسگرایان قرار دهد پیش از آن باید در جهت معرفی هر چه بهتر زندگی آن فرد و سوابق مبارزاتیش اقدام کند
در ثانی من مطمئن نیستم کهاین کار در دنیا تا چه حد رایج است و آیا کشورهای دیگر هم دارای روز ملی همجنسگرایان هستند یا خیر؟ آیا هر کشوری روز مخصوص به خود را دارد یا همه مناسبت های بین المللی را گرامی داشته و به اجرای برنامه می پردازند.
به نظر من شاید ابتدا بای در موردد لزوم معرفی یک روز ملی برای همجنسگرایان بحث کنیم و آن وقت سر تاریخ آن با هم بحث کنیم!

[Hamjensgera]

ساویز را من از دوران نوجوانی خودم می شناسم ، زمانی که گروه هومان فعال بود دیدگاه های ساویز خیلی میان همجنس گرایان تاثیرگذار بود. ولی خب با این موافقم که او بیشتر یک شخصیت تاریخی است تا شخصیت مشهور.

[pesar]

چرا باید به فکر روز ملی همجنسگرایان ایرانی بود؟!
مگر ما داخل ایران تشکلی داریم یا آزادی ابراز وجود که بیاییم روزی مشخص کنیم
انتخاب یک همچین روزی وقتی معنی پیدا می کنه که ما حداقل هایی از حقوقمون رو بدست اورده باشیم و در حفظ و گسترشش بخواییم فعالیت کنیم
آیا ما الان از حداقل حقوق برخورداریم؟

[h.h]

من با نظر پسر مخالفم.داشتن يه روز ملي به معني وجود داشتنه.ما وجود داريم.در ضمن حق دادني نيست.گرفتنيه.اگه ميتوني حقت رو بگيري از هيچ كاري فروگذار نكن.

[AphroditeBoy]

من با نظر پسر مخالفم.داشتن يه روز ملي به معني وجود داشتنه.ما وجود داريم.در ضمن حق دادني نيست.گرفتنيه.اگه ميتوني حقت رو بگيري از هيچ كاري فروگذار نكن.

کاملا موافقم. آرشام عزیز چرا نظری نمی ده؟

[lindsay]

من با نظر پسر مخالفم.داشتن يه روز ملي به معني وجود داشتنه.ما وجود داريم.در ضمن حق دادني نيست.گرفتنيه.اگه ميتوني حقت رو بگيري از هيچ كاري فروگذار نكن.

manam kamelan ba nazare h.h. movafegham
bayad hatman ye ray giri 2 site bezarim

[tehranpatogh]

اتفاقا من با نظر پسر موافقم
چه دليلی وجود داره که از جامعه جهانی کناره گيری بکنيم؟در اين شرايط که موجوديت ما که کمترين خواسته ماست را ناديده گرفتند آيا بهتر نيست اول به اثبات خود بپردازيم؟ آيا بهتر نيست تا در کنار جامعه آزاد بين الملل قدم بزنيم تا اينکه بدون وجود تشکلی و بدون تغيير ديدگاهها و قوانين به چنين کاری که در اين برهه از زمان کاری نچندان سودمند است بپردازيم؟
ما زمانی ميتوانيم چنين ادعا و صاحب چنين امتيازی شويم که موفقيتهای چشمگيری در زمينه تغيير قوانين جذايی و جرم زدايی را داشته باشيم و بعد ميتوانيم به خود افتخار کنيم و صاحب روز ملي هم جنس گرايان ايران شويم.

آندرانيـــک.
وبلاگ تهران پاتوق

[AphroditeBoy]

چه دليلی وجود داره که از جامعه جهانی کناره گيری بکنيم؟در اين شرايط که موجوديت ما که کمترين خواسته ماست را ناديده گرفتند آيا بهتر نيست اول به اثبات خود بپردازيم؟ آيا بهتر نيست تا در کنار جامعه آزاد بين الملل قدم بزنيم تا اينکه بدون وجود تشکلی و بدون تغيير ديدگاهها و قوانين به چنين کاری که در اين برهه از زمان کاری نچندان سودمند است بپردازيم؟
آندرانيـــک.
وبلاگ تهران پاتوق

اولا ما کناره گیری نمی کنیم. ما می گیم ما ایرانی هستیم، آداب و فرهنگ خودمون رو داریم و تاریخی برای خودمون داریم. حالا چهغلط و چه درست ماله ماست. ماله افغانستان و پاکستان یا اروپا و آمریکا نیست ماله ایران و مردم ایرانه. ما خودمون رو قبول داریم و به اثبات رسیدیم فقط تو جامعه ما ثبت و احوال ما رو ثبت نمی کنه که ما باید قدم به قدم بریم. وقتی هدفی نیست حرکت باعث گمراهی می شه. تاریخ تولدتو ندونی چطوری وقتی سنتو می پرسن می گی. ما باید تاریخ تولدی داشته باشیم و با اون تاریخ تولد بزرگ و بزرگ تر شیم. الان وقتی سنتو می پرسن شما نسبت به تاریخ تولدت سن تو محاصبه می کنی می گی ولی ما متولد شده ایم ولی شناسنامه و تاریخ تولد نداریم. بدون شناسنامه زندگی کردن محاله چون لازمه کار ماست. به نظر من هر ثانیه که می گذره دیر تره. آینده گان دنبال این شناسنامه خواهند رفت چرا ما شناسنامه را به ثبت نرسانیم

[Hamjensgera]

در مورد اینکه اول باید کارهای آنچنانی مانند تغیر قوانین یا چنین چیز هایی انجام بشه باید بگم که هرگز این اتفاقات اول نخواهد افتاد ، نخست باید از یک سری مراحل عبود کنیم تا به جایی برسیم که تازه توان شروع فعالیت برای کارهای بزرگ را داشته باشیم. از قدیم گفتن سنگ بزرگ نشانه نزدن است.
حالا اگر یکی بیاد به من بگه که اگر 200 تا همجنس گرا در یک روز تصمیم بگیرن سر ساعت 4 بعد همه به نشانه اعتراض سرشان را به دیوار اتاق بکوبند من میگم که این فکر خوبیه ، چونکه این کار با اینکه هیچ نتیجه مستقیمی جز ایجاد سر درد نخواهد داشت ولی باعث میشه تا یک قدم به چیزی به نام "جامعه همجنس گرایان" نزدیک بشیم ، همین کار به ظاهر بیهوده اگر هر سال تکرار بشه و به تعداد کسانی که سرشان را به دیوار می کوبند اضافه بشه موجب یک همصدایی و در نهایت حرکت به سوی اتحاد و همکاری خواهد شد که از این همبستگی اجتماعی میشه بعدا برای کارهایی که نتیجه ای بیشتر از سردرد داشته باشند استفاده کرد ، ولی اگر بشینیم و به کارهای بزرگ فکر کنیم هیچ وقت کاری انجام نخواهد شد چون توان انجام کار بزرگ را نداریم ، در همه زمینه ها همین طور هست ، مثلا کسی که میخواد یک ورزش را یاد بگیره اول مجبوره تمریناتی انجام بده که به ظاهر هیچ ربطی به ورزشی که باید یاد بگیره نداره ولی بدون این تمرینات هرگز نخواهد تنوانست آمادگی لازم را برای آن ورزش به دست بیاره.
این روز ملی هم حتی به نظر من سنگ بزرگی هست که ما فعلا قادر به بلند کردن آن نیستیم حالا چه برسه به کارهای بزرگ تر مانند تغییر قوانین یا تغییر دید مردم در جامعه نسبت به همجنس گرایان ، ولی خب همین صحبت کردن در این مورد هم یکجور تمرین هست حتی اگر هیچ وقت عملی نشه همین بحث ها سبب گسترش شعور اجتماعی سیاسی ما خواهد شد.

[pesar]

فکر نمی کنم از تغییر و سنگ بزرگ! حرفی زده باشم
من از حداقل ها گفتم
به نظر من انتخاب چنین روزی در این زمان یا در این چنین شرایطی جز اینکه تقویمی مون کنه کاری نمی کنه
ما نیاز به سال به سال یاد آوری نداریم، چون چیزی برای یاد آوری نداریم، ما نیاز داریم از هر موقعیتی استفاده کنیم، در هر فرصتی حقوقمون رو متذکر بشیم
واقعیت اینه برای ما نه "ملت" و نه دولت حقی قائل نیستن، به نظر من که انتخاب چنین روزی در این شرایط جز اینکه فعالیت مستمر رو از یادمون ببره و محکوممون کنه به سالی یک بار تبریک گفتن به هم نمی تونه کاری کنه
( امیرجان با همصدایی مخالف نیستم، می شه گفت مخالف چهارچوب سازیم، چهارچوب هایی که محدودمون کنه می تونه به جای نتیجه ضرر به بار بیاره و پس رفت )
( درضمن تو رو خدا انقدر ملی ملی نکنین، خیر سرمون برای کرامت انسان ها فعالیت می کنیم و بعد دوباره خودمون دور خودمون حصار مرزی و فرهنگی می کشیم، با حصار چه فرقی هست بین مایی و اونی که حصاری به نام دین رو تعریف و اجرا می کنه؟! ) ( البته این به این معنی نیست که در کل با داشتن روز ملی همجنسگرایان ایرانی در موقعیت مناسبش مخالفم ولی اینکه بگیم بد یا خوب ما همه چیز رو باید ورژن داخلیش رو بسازیم بی معنیه )

[idin]

من فکر کنم که اگر بخواهیم روز تولد فردی را برای روز ملی همجنسگرایان در نظر بگیریم حداقل آن فرد باید در میان همجنسگرایان فردی کاملا شناخته شده باشد و زندگی نامه ی او و فعالیت هایش در مورد احقاق حقوق همجنسگرایان مشخص باشد احتمالا شما هم مانند من برای اولین بار نام ساویزشفائی را شنیده اید و شناخت شما از او در حد توضیحات کوتاه آرشام پارسی است.من فکر می کنم سازمان اگر می خواهد تاریخ تولد فردی را به عنوان روز ملی همجنسگرایان قرار دهد پیش از آن باید در جهت معرفی هر چه بهتر زندگی آن فرد و سوابق مبارزاتیش اقدام کند
در ثانی من مطمئن نیستم کهاین کار در دنیا تا چه حد رایج است و آیا کشورهای دیگر هم دارای روز ملی همجنسگرایان هستند یا خیر؟ آیا هر کشوری روز مخصوص به خود را دارد یا همه مناسبت های بین المللی را گرامی داشته و به اجرای برنامه می پردازند.
به نظر من شاید ابتدا بای در موردد لزوم معرفی یک روز ملی برای همجنسگرایان بحث کنیم و آن وقت سر تاریخ آن با هم بحث کنیم!

سلام دوست من
در مورد ناشاخته ماندن این شخصیت فعال برای جامعه همجنسگرای ایرانی گفته شما تایید می شه ولی فقط آقای پارسی نمی خواستند این کار انجام بشه پیشنهادی دادند که تا الان همین تعداد قلیل کاربران، بیشترشون تایید کردند احتمالا اگر توافق بیشتری روش صورت بگیره ایشون هم انگیزه اطلاع رسانی شون در مورد ساویز شفایی بیشتر می شه.
به هر حال من شخصا انتخاب یک روز ملی و میهنی برای همجنسگرایان را الزامی می دونم و این باید جدا از بزرگداشتهای بین المللی و کاملا ملی باقی بمونه حتی اگر صد روز بین المللی هم داشته باشیم دلیل نمی شه که روز ملی نداشته باشیم.
در هر حال من معتقدم اگر مخالفتی وجود داره باید در کنارش راه حل بهتری هم پیشنهاد بشه و گرنه مخالفت صرف از عهده هر کسی برمیاد.

ساویز را من از دوران نوجوانی خودم می شناسم ، زمانی که گروه هومان فعال بود دیدگاه های ساویز خیلی میان همجنس گرایان تاثیرگذار بود. ولی خب با این موافقم که او بیشتر یک شخصیت تاریخی است تا شخصیت مشهور.

آقای شریعتی اگر یه کاری بتونید بکنید یه چند تا لینک و مطلب در این مورد آماده کنید خیلی بهتر می شه این روند را دنبال کرد چون من می خواستم آدرس نظرخواهی را به وبلاگ و آدرسای دوستام بفرستم که یه جورایی احساس کردم در این مورد هنوز اطلاعات خودم و دیگران کمه. راستش من خودم وقت کافی ندارم تا یه مدت.

چرا باید به فکر روز ملی همجنسگرایان ایرانی بود؟!
مگر ما داخل ایران تشکلی داریم یا آزادی ابراز وجود که بیاییم روزی مشخص کنیم
انتخاب یک همچین روزی وقتی معنی پیدا می کنه که ما حداقل هایی از حقوقمون رو بدست اورده باشیم و در حفظ و گسترشش بخواییم فعالیت کنیم
آیا ما الان از حداقل حقوق برخورداریم؟

سلام دوست عزیز
این حقیقت تلخ را من انکار نمی کنم ولی حقوق واقعی ما چیه؟ چند درصد از ایرانی ها می تونن آزادی و دموکراسی اسلامی را تعریف کنن؟ من آمارشو نگرفتم ولی می دونم واقعا این درصد به زور ممکنه از 10 بالاتر بره حالا تصور کن بخوای از این قشر تعریف آزدیها و دموکراسی های غربی را هم بپرسی!
در شرایطی که واقعیتهای تایید شده ای وجود داره که جامعه جهان سومی ما سعی در انکارش داره شما انتظار چه نوعی از آزادی رو دارید؟ که بیان توی قانون اساسی ما یه روز برای گی و لزبینها بذارن؟ مگه سری های وبلاگ شما تا الان وجهه قانونی داشته؟ شما، من و دیگران به همین وبلاگهامون اکتفا می کنیم با امید آینده ای با مشکلات کمتر. اطمینانی وجود نداره که در آینده تحولی باعث بشه رویدادی روز ملی همجنسگرایان ایرانی بشه پس بهتره در زمان حال و گذشته دنبال این رویداد بگردیم و یه روزی را تعیین کنیم و براش تاکید و تبلیغ کنیم حداقل سود این کار اینه که باعث می شه روزمره گی کنونی تغییر کنه و همجنسگرایی از جو کم رفت و آمد وبلاگها، سایتها و روابط پنهانی بیرون بیاد و یه تاریخچه شناخته شده پیدا کنه و بهتر بتونه روی مفاهیم تاکید کنه چون بنیانهایی برای معرفی و زمانبندی برای بروز داره.
به هر ترتیب ادامه روند فعلی سود خاصی نداره و امید به پیشرفتی در اون نیست مگر اینکه چند وقت یکبار اصرار و اجباری به حرکت رو به جلو در خودمون و دیگران اعمال کنیم چه با تعیین روز ملی و چه با فعالیتهای دارای ریسک بالاتر. قبلا هم به شما و الان به همه می گم روال فعلی واقعا خسته کننده شده اگه یه روزی دو تا وبلاگ می خوندیم و چیز تازه ای برامون داشت الان دیگه تو هر وبلاگ و سایت معمولا نوشته هایی می بینیم که قبلا دیدیم یا دونستنشون با ندونستن تفاوتی نداره چون معمولا مطلبی هست که مشابه اون قبلا هم نوشته شده یا خبری هست که برای بار دوم اتفاق افتاده! و قص علی هذا
نکته ای دیگه که می خوام بگم اینه که فعالیت برای آزادی های همجنسگرایان یه فعالیت سیاسی هست و تا جایی که برداشت من از محتوای این انجمن به نتیجه گیری من کمک می کنه تا الان هدف واقعی این انجمن اطلاع رسانی بوده و بعد از این هم بحث سیاسی در این انجمن کاملا بی نتیجه هست و برای این بحثها افراد دیگه ای در فضاها و مکانهایی جداگانه فعالیت می کنند و دلیلی هم نداره که بحثهای مختص به همجنسگرایان با مسائل دیگه مخلوط بشه و همه یکجا توی همین سایت به خورد مخاطب داده بشه.
اگر واقعا کسی معتقد باشه تا آزادی نیست نباید روز ملی هم باشه دلیلی برای فعالیت در حیطه همجنسگرایان نداره می تونه بره و مطلقا فعالیت سیاسی کنه تا اگر روزی این آزادی فراهم شد برگرده و با خیال راحت به تعیین روز ملی هم اقدام کنه اگر قرار باشه آزادی اولین شرط برای فعالیتهای مدافعان همجنسگرایی باشه دلیلی نداره من یا دیگران تو سایتها، وبلاگها و چت رومها، انجمنها حتی اماکن عمومی بخوایم از همجنسگرایی دفاع کنیم همه تلاشمون را مختص به آزادیخواهی می کنیم.
اگر دقت کنیم همه ما در امتداد یه جریان گسترده تر حرکت می کنیم و دلیلی نداره فقط به یک جنبه مساله پرداخته بشه و جوانب کوچک تر نادیده گرفته بشن.

اتفاقا من با نظر پسر موافقم
چه دليلی وجود داره که از جامعه جهانی کناره گيری بکنيم؟در اين شرايط که موجوديت ما که کمترين خواسته ماست را ناديده گرفتند آيا بهتر نيست اول به اثبات خود بپردازيم؟ آيا بهتر نيست تا در کنار جامعه آزاد بين الملل قدم بزنيم تا اينکه بدون وجود تشکلی و بدون تغيير ديدگاهها و قوانين به چنين کاری که در اين برهه از زمان کاری نچندان سودمند است بپردازيم؟
ما زمانی ميتوانيم چنين ادعا و صاحب چنين امتيازی شويم که موفقيتهای چشمگيری در زمينه تغيير قوانين جذايی و جرم زدايی را داشته باشيم و بعد ميتوانيم به خود افتخار کنيم و صاحب روز ملي هم جنس گرايان ايران شويم.

آندرانيـــک.
وبلاگ تهران پاتوق

خوب دوست من، این خواسته خیلی بزرگیه و تضمینی هم وجود نداره که در دهه های آتی محقق بشه پس چه بهتر که یک شروع هر چند کوچک هم باشه همیشه پتانسیل هایی وجود دارند که منتظر یک جرقه کوچک برای آزاد شدن هستند.


پی نوشت: نوشته های بالا پاسخ من به عموم بودند و در نقل قول ها شخص خاصی مخاطب من نبوده

[فرهنگ]

[url]گی سنج[/url] برای رای گیری درباره ی این موضوع آماده است:
gaysanj.blogspot.com

[tehranpatogh]

به هر حال دوست عزيز حتی اگر تصور کنيم آن دو جوان همجنسگرا نبودند و همه چيز دروغ اولا بايد متوجه بود که جای اين مباحث اينجا که دشمنها بيشتر از دوستانند کار عاقلانه ای نيست بعد هم اگر بر فرض که آن دو همجنسگرا نبودند موضوع بحرانيتر خواهد بود که دولت برای از سر راه برداشتن شخصيتی هيچ دليلی را کاملتر و بهتر از همجنسگرايی برای اعدام افراد نميداند.

خبرگذاری ايسنا که فکر ميکنم قاعدتا ارتباطی با کوششگران همجنس گرای ایرانی و دروغهايی که بنظر شما دروغ است ندارند :
http://www.isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-556874

آندرانيـــــک.
وبلاگ تهران پاتوق