Re: روز ملي هم جنس گرايان ايران چه روزيه ؟

[فرهنگ]

به نظر من رای گیری کنیم.

وبلاگ من برای این کار آماده اس
http://www.gaysanj.blogspot.com/

[pesar]

بذارید این وسط بحث برای یه زنگ تفریح هم که شده یه یادش بخیر بگم
این بحث توسط پسر32 راه انداخته شد
بعد از اینکه روی پسر جشن عید صدا گرفتیم و اون مصحابه و اون ویژه نامه ها و ... ( تا جایی که یادمه این بحث مصادف با اون بود، اگه اشتباه می کنم امیرجان لطفا تذکر بده تا تصحیح کنم )
اون موقع پسر فعال بود ( یه خورده باحال تر از حالا! ) و کوئیر لینک هم که همین پسر32 یکی از اعضاش بود هم فعال بود.
آخ که چه روزای باحالی بود
عید صدا برای من نه اون روز بود نه هنوز تاریخ چندان مناسبی براش مد نظر دارم، یادمه اون موقع یکی گفت عید صدا ده روز بعده، یکی گفت فلان روزه و ...
به همه گفتم عیب نداره اون روزها رو هم جشن می گیرم، مهم نیست چه روزیه، تاریخ مهم نیست...
می خواستم از پسر32 بگم باز رفتم به حاشیه
کاش ازش خبری داشتیم، جاش واقعا خالیه

[Hamjensgera]

اگر بر فرض که آن دو همجنسگرا نبودند موضوع بحرانيتر خواهد بود که دولت برای از سر راه برداشتن شخصيتی هيچ دليلی را کاملتر و بهتر از همجنسگرايی برای اعدام افراد نميداند.

نخست اینکه مشکل من اینجاست که ما نه میتوانیم تائید کنیم که آنها همجنس گرا بودند نه تکذیب ، بنابر این هیچ کس نمیتونه بگه که اونها 100% همجنس گرا نبودند به این دلیل که ما منبعی جز همین خبرگزاری های حکومتی در باره این حادثه نداریم و اخباری هم که این خبرگزاری ها مخابره کردند همین است که هست و نمیشه از توی ذهنمون چیزی بهش اضافه یا کم کنیم.
بعد به این جمله از ایسنا دقت کنید : "حكم دو نوجوان از اهالي يك از شهرهاي جنوبي كه به علت ارتكاب لواط به عنف به اعدام محكوم شده بودند، در مشهد اجرا شد." (منبع)
هیچ جا به اینکه رابطه جنسی اونها دلیل اعدام بوده یا اینکه اصلا اونها باهم رابطه جنسی داشتند اشاره نشده !

[Hamjensgera]

این بحث توسط پسر32 راه انداخته شد
بعد از اینکه روی پسر جشن عید صدا گرفتیم و اون مصحابه و اون ویژه نامه ها و ... ( تا جایی که یادمه این بحث مصادف با اون بود، اگه اشتباه می کنم امیرجان لطفا تذکر بده تا تصحیح کنم )

بله این بحث در تب و تاب عید صدا راه افتاد و الان دوباره فعال شده ، من خیلی متاسفم که سال 1383 من خیلی تلاش کردم برای اینکه روزی برای همجنس گرایان درایران داشته باشیم که با همکاری فعالان سابق بر سر روزی به نام عید صدا به توافق رسیدیم ولی یک مشکلاتی در اولین سالروز عید صدا و بر سر تاریخ آن پیش آمد که بعد از آن همه کوشش حتی خود من هم که آتشم در آن مورد بسیار داغ بود حتی از اطلاع رسانی در باره عید صدا خود داری کردم. ( چیزی که دقیقا اتفاق افتاد این بود که روزی که شخصیت ماهواره ای "هخا" قرار بود به ایران بیاد و حکومت را عوض کنه که همان روز مهرگان ، 10 مهر بود را دقیقا به همین مناسبت !!! برای روز عید صدا برگزیده شده بود آن هم به صورت مشکوکی که معلوم نبود از کجا آب می خورد ، خودتان حدس بزنید که چقدر مورد استقبال قرار گرفت ! )
به هر حال ظاهرا در حال حاضر عید صدا کافی نبوده که هنوز به دنبال روز دیگری هستیم.

[AphroditeBoy]

حقوق بشر جهانی و حقوق بشر ایرانی
وفا

یادداشت یکم
نخستین بیانیه ی حقوق بشر جهان توسط کورش کبیر صادر می شود
آنگاه که من به آرامش و بی آزار به بابل در آمدم ( ۱ ) در میان هلهله و شادی٬ اورنگ فرمان روایی را در کاخ پادشاهی استوار داشتم ( ۲ ) بیشمار سپاهیانم به صلح در بابل گام برداشتند ( ۳ ) روا نداشتم کسی وحشت را بر سرزمین سومر و آکد فرا آرد ( ۴ ) نیازمندی های بابل و تمامی پرستشگاه های آنان را پیش دیده داشتم و در بهبود زندگی همگان کوشیدم ( ۵ ) همه ی یوغ های ننگین بردگی را از مردمان بابل برداشتم ( ۶ ) خانه های ویرانشان را آباد کردم و به تیره بختی هاشان پایان دادم ( ۷ ) شهرهای مقدس فراسوی دجله را که پرستشگاه هاشان دیر زمانی ویران بود٬ تعمیر کردم و پیکره ایزدانی را که میان آنان جای داشتند به جای خود بازگرداندم و در منزلگاهی پایدار اقامت دادم ( ۸ ) تمام مردمان آواره را جمع کردم و خانه هاشان را به آنها بازگرداندم ( ۹ ) اجازه دادم همگان در صلح بزیند ( ۱۰
خلاصه ای از این منشور حقوق بشر، قوانین زیر است
1- اجتناب از شکنجه و خونریزی
2- منشأ قدرت خواست و ارداه مردم است
3- تأمین حقوق و آزادی های فردی و اجتناب از ایجاد اختناق و وحشت
4- جلوگیری از ایجاد حکومت مبتنی بر وحشت و اختناق
5- تکلیف حکومت به بهبود وضع زندگی مردم و حق برخورداری از سطح زندگی بهتر
6- از بین بردن بردگی و برده داری
7- حق برخورداری از حمایت اجتماعی
8- احترام به تمام ادیان و مذاهب
9- احترام به حق مالکیت
10- حق برخورداری از صلح و آرامش
یادداشت دوم
ماده دوم اعلامیه جهانی حقوق بشر : هرکس حق دارد بدون هیچگونه تمایز ٬ بخصوص از حیث نژاد٬ رنگ٬ جنس٬ زبان٬ مذهب٬ عقیده سیاسی یا هر عقیده دیگر از تمام حقوق و آزادی های فردی بهره مند باشد
تفسیر ماده دوم در حقوق بشر ایران : دیه زنان نصف دیه مردان است٬ دیه اقلیت های مذهبی نیز همینطور . زنان در بسیاری از کلید های مهم حکومتی قرار نمی گیرند٬ اقلیت های مذهبی حتی در مناصب کوچک هم قرار نمی گیرند. نه تنها آنها بلکه حتی قومیت ها و مذاهب دیگر اسلامی هیچگونه سهمی در اداره کشورشان ندارند. هیچ کس نمی تواند حکومت را نقد کند زیرا وجه دروغین آسمانی برای حکومت درست کرده اند که نقد حکومت مساوی با توهین به دین قلمداد می شود
ماده سوم اعلامیه جهانی حقوق بشر : هرکس حق زندگی٬ آزادی و امنیت شخصی دارد
تفسیر ماده سوم در حقوق بشر ایران : اینجا ایران است و ما باید در برابر خصوصی ترین حریم زندگی مان پاسخگو باشیم.٬ طرح امنیت اجتماعی و نیروی پلیس که با مشت و لگد جوانان را بازداشت می کنند داستان هر روز زندگی ایرانیان شده است. در اینجا همه امنیت دارند اما از نوع طرح امنیت اجتماعی
ماده پنجم اعلامیه جهانی حقوق بشر : احدی را نمی توان تحت شکنجه یا تنبیه یا رفتاری قرار داد که ظالمانه یا برخلاف شئون بشری باشد
تفسیر ماده پنجم در حقوق بشر ایران : اینجا زندان رجائی شهر کرج است؛ نام زندانیان سیاسی اینجا را هیچکس نمی داند.٬ آمار مرگ و میر این زندان مخوف را تنها سپاه پاسداران می دان؛ سپاه پاسداران نظام٬ نه پاسداران میهن و آیین
ماده نهم اعلامیه جهانی حقوق بشر : احدی نباید دچار توقیف٬ حبس یا توقیف خودسرانه شود
تفسیر ماده نهم در حقوق بشر ایران : توقیف و حبس داستان هزار و یک شب ملت ایران شده است٬ دانشجویان در بند٬ نویسندگان و وکلا در بند٬ زنان و جوانان در بند٬ ایران در بند
ماده دوازدهم اعلامیه جهانی حقوق بشر : احدی در زندگی خصوصی٬ امورخانوادگی٬ یا مکاتبات خود نباید مورد مداخله های خود سرانه واقع شود
تفسیر ماده دوازدهم در حقوق بشر ایران : هر از چند گاهی پلیس اراده می کند برای حمله های وحشیانه به خانه های مردم و کشف بشقاب هایی که در پشت بام ها سبز شده اند. پیام های کوتاه٬ وبلاگ ها٬ سایت ها و همه مکتوبات بشری در اینجا کنترل می شود
ماده شانزدهم اعلامیه جهانی حقوق بشر : هر زن و مرد بالغی حق دارند بدون هیچگونه محدودیت از نظر نژاد٬ ملیت٬ تابعیت یا مذهب با یکدیگر زناشویی کنند و تشکیل خانواده بدهند. در تمام مدت زناشویی و هنگام انحلال آن٬ زن و شوهر در کلیه ی امور مربوط به ازدواج دارای حقوق مساوی هستند
تفسیر ماده شانزدهم در حقوق بشر ایران : زن ایرانی هیچ حقی برای طلاق ندارد حتی اگر همسر او ازدواج مجدد کند٬ حتی اگر همسر او کتکش بزند٬ حتی اگر همسر او فاسد باشد٬ حتی اگر شکاک باشد. زن ایرانی یک زندانیست
ماده نوزدهم اعلامیه جهانی حقوق بشر : هرکس حق آزادی عقیده و بیان دارد٬ این حق متضمن آن است که فرد از داشتن عقاید خود بیم و اضطرابی نداشته باشد
تفسیر ماده نوزدهم در حقوق بشر ایران : تنها می توان دور این بند را خطی بزرگ کشید٬ همین الان که این نوشته را می نویسم یک گوشه ذهنم به این فکر می کنم که عاقبت این نوشته هایم چگونه خواهد بود. بیم و اضطراب و ایران؟ اصلاً همچین چیزی وجود خارجی ندارد ٬ هرچه می خواهد دل تنگت بگو
ماده بیستم اعلامیه جهانی حقوق بشر : هرکس حق دارد آزادانه مجامع و تجمع های مسالمت آمیز تشکیل دهد
تفسیر ماده بیستم در حقوق بشر ایران : تجمع زنان به آشوب کشیده شد. تجمع فرهنگیان به آشوب کشیده شد. تجمع دانشجویان به آشوب کشیده شد. تجمع کارگران به آشوب کشیده شد. همه در بازداشت. . اینجا زندانی بزرگ است
ماده بیست و یکم اعلامیه جهانی حقوق بشر : منشأ قدرت حکومت، اراده ی مردم است. این اراده باید به وسیله ی انتخاباتی ادواری و از روی صداقت ابراز شود. آزادی انتخابات باید تأمین شود. هرکس حق دارد در اداره امور کشور شرکت نماید
تفسیر ماده بیست و یکم در حقوق بشر ایران : چگونگی برگزاری انتخابات در ایران نیاز به هیچ توضیحی ندارد؛ انتخابات یعنی شورای نگهبان٬ شورای نگهبان یعنی ولایت مطلقه فقیه
یادداشت سوم
اینها تنها گزیده ای از نقض صریح حقوق بشر در این ایران می باشد. اما این تنها مربوط به ایران نیست٬ این نقض حقوق بشر در سرتاسر دنیا وجود دارد از ایران تا چین٬ از کشورهای عربی تا کشور های آسیایی و حتی مهد دموکراسی، فرانسه

به درخواست دوست خوبم٬ سردبیر مجله چراغ این نوشته را نوشتم٬ گرچه شخصاً معتقدم بزرگترین ناقض حقوق بشر در جهان آمریکاست٬ آمریکایی که تنها به فکر منافع شخصی خود می باشد و ذره ای حقوق بشر برایش مطرح نیست، که اگر مفهوم حقوق بشر را می دانستند در ۲۸ امرداد سال ۱۳۳۲ دموکراتیک ترین حکومت دنیا را با کودتایی ننگین سرکوب نمی کردند و اگر معنای حقوق بشر را می دانستند اینگونه دست دوستی با عرب های منطقه بخصوص عرب های سعودی نمی دادند. آمریکا اگر حقوق بشر می فهمید هواپیمای ایرانی را بر آسمان خلیج فارس هدف قرار نمی داد٬ آمریکا اگر حقوق بشر می دانست به حکومت صدام برای کشتن جوانان ایرانی کمک نمی کرد
وای به حال ملتی که آمریکا بخواهد برای آنها نسخه حقوق بشر بپیچد

تولد یا اولین روز تصویب حقوق بشر به دست شاه ایرانی هم روز خوبیه؟

[idin]

تولد یا اولین روز تصویب حقوق بشر به دست شاه ایرانی هم روز خوبیه؟

نه! به نظر من مناسب نیست بحث برای تعیین روز ملی حقوق بشر که نیست، در ضمن همه پادشاهان نماد عینی و واضح یک حکومت دیکتاتوری هستن
پی نوشت: از متن خوب و مفیدی که گذاشتی متشکرم می تونستی یه تاپیک جدید براش بذاری که به عنوان یک مطلب مجزا بحث بشه

[شاهين_20]

من به عنوان يكي از دستگير شدگان در مهماني 20 ارديبهشت 1386 اصفهان به نمايندگي از طرف همه ي 83 نفر دستگير شده در اون مهماني پيشنهاد ميدم روز 20 ارديبهشت رو براي اين روز در نظر بگيريم تا هميشه يادمون بمونه كه چه كتكها و شكنجه ها و آزارهايي بر سر هم جنسگراهاي ايراني اومده و داره مياد.(فراموش نكنين كه توي هين مهماني از اكثر شهر هاي ايران هوزر داشتد)

[شاهين_20]

من به عنوان يكي از دستگير شدگان در مهماني 20 ارديبهشت 1386 اصفهان به نمايندگي از طرف همه ي 83 نفر دستگير شده در اون مهماني پيشنهاد ميدم روز 20 ارديبهشت رو براي اين روز در نظر بگيريم تا هميشه يادمون بمونه كه چه كتكها و شكنجه ها و آزارهايي بر سر هم جنسگراهاي ايراني اومده و داره مياد.(فراموش نكنين كه توي هين مهماني از اكثر شهر هاي ايران حظور داشتند)
((((چون اولين بار بود كه اين همه فارسي تايپ ميكردم غلط املايي ها رو به بزرگواري خودتون ببخشين.يه كم هنگ كردم ))))))

[idin]

من به عنوان يكي از دستگير شدگان در مهماني 20 ارديبهشت 1386 اصفهان به نمايندگي از طرف همه ي 83 نفر دستگير شده در اون مهماني پيشنهاد ميدم روز 20 ارديبهشت رو براي اين روز در نظر بگيريم تا هميشه يادمون بمونه كه چه كتكها و شكنجه ها و آزارهايي بر سر هم جنسگراهاي ايراني اومده و داره مياد.(فراموش نكنين كه توي هين مهماني از اكثر شهر هاي ايران حظور داشتند)
((((چون اولين بار بود كه اين همه فارسي تايپ ميكردم غلط املايي ها رو به بزرگواري خودتون ببخشين.يه كم هنگ كردم ))))))

بيشتر به درد جنجال سازي رسانه ها مي خوره تا اينكه يه روزي تعيين بشه براي بزرگداشت و افتخار در هر سال. چه سودي داره كه هر سال سركوب اقشار مختلف يك ملت به دست همديگه يادآوري بشه، ياداوري يك رفتار متعصبانه كه هموفوبياي گسترده توام با سادلوحي يك جامعه را گوشزد مي كنه چه افتخاري در پي داره؟
اگر شما گله اي از اين اتفاقات داري چطور تا الان دو سه خط بيشتر در موردش ننوشتي ممكنه دلايل قانع كننده داشته باشي مثلا عدم دسترسي به اينترنت. اون 82 نفر ديگه چي؟ اونها براي آگاهي مردم از شكنجه شدنشون تا الان كاري كردن؟

[شاهين_20]

idin جان
دليل اينكه كم نوشتم اينه كه فارسي تايپ كردن برام خيلي سخت هست
اون 82 نفر ديگه اگه بخان جوري كه شما و بقيه صداشون رو بشنوين از آزارها و شكنجه هايي كه سرشون اومده بگن كه چند برابر اون شكنجه ها سرشون ميارن!!!كما اينكه بعد از گذشت يك سال و نيم از ماجرا بعضيهاشون هنوز درگير دادگاه و ... هستن.
اصولا اين سؤال كه ميگه "روز ملي همجنسگرايان ايراني ....؟ " از نظر من يه كم جالب نيست."روز ملي " اصلا در اين مقوله يه چيز خنده دار هستش.آخه مگه صنعت نفته؟!!!! همجنسگرايان يه اقليت هستن . مثل معلمها يا دانشجوها يا ...
پس خيلي بهتر ميشه كه سؤال رو اينجوري بگيم "روز همجنسگرايان ايراني چه روزي باشه؟ "
براي اين روز بهتر هست روزي رو پيدا كنيم كه در اون زمان يه "واقعه " در رابطه با "همجنسگرايي" پيش اومده باشه.(مثل روز دانشجو كه يادواره ي سركوب دانشجويان هست)
بر اساس اين استدلال ها من روز 20 ارديبهشت 1386 رو پيشنهاد دادم.

[Hamjensgera]

به نظر من روزی که حداقل 50 همجنس گرا در ایران سر یک موضوع که در این زمینه "تاریخ روز همجنس گرایان" است با هم به توافق برسند و حاضر باشند عملا از آن پشتیبانی کنند خودش یک رخداد بسیار بزرگ و یگانه هست و همون روز را میشه به مناسبت آن رخداد به عنوان روز همجنسگرایان ایران انتخاب کرد.

[idin]

ولي باز هم فكر نمي كنم فارسي نوشتن از اون آزارها سخت تر باشه پس نميشه گفت دليل شما فقط همينه! بقيه دوستانتون هم اگر چيزي از اون اتفاقات نگن باز هم همون بلاها رو با خيال راحت تر سرشون ميارن كسي هم نمياد بگه چون كسي نفهميد در آزار و مجازاتتون تخفيف ميديم. شما كه خودت اونجا بودي خوب مي دوني كه يه سري مجازاتها را بدون حساب و قانون معيني در مرحله اعتراف گيري اعمال مي كنن تا جرم رو معين كنند در مرحله قضاوت ديگه قاضي فقط صحت اين اعترافات رو بررسي مي كنه ولي مجازات سليقه اي نيست چون در قانون مشخص هست ولي در ايران شدت شكنجه هاي مرحله اعترافگيري محدوديت خاصي نداره و مهمترين دليلش هم پنهان موندن اين مرحله هست.
درباره كلمه روز ملي هم يقه گل پسر32 رو هر كي تونست بگيره ايشون هم حتما كلمه ملي رو به كار بردن كه يه اتفاق مختص به ايران را تاكيد كنن نه اينكه مرتبط بشه به يه روز جهاني مثل روز گي پرايد. نظر من هم اينه كه ملي از عنوان اين روز برداشته بشه.
به هر حال من با اين روز مخالف بودم و نظر خودمو نوشتم چون ترجيح مي دم روزي انتخاب بشه براي شادي و تبريك گفتن به همديگه نه تسليت. ديگران هم آزادن نظر خودشونو بگن.

[idin]

يه نكته اي كه بهتره زودتر لحاظ بشه اينه كه كلمه 'همجنسگرايان' را بايد با 'دگرباشان' يا LGBT ها يا هر واژه عمومي ديگه جايگزين كنيم همين الان هم گي پرايد ديگه روزي فقط مختص گي ها نيست. نهايتا من عنوان "روز دگرباشان" يا "روز دگرباشان ايران(ي)" را مناسب مي دونم و اگر پيشنهاد ديگه اي هم باشه بهتره كه كوتاهي عبارت مراعات بشه و از كلماتي مثل همبستگي، حمايت و بزرگداشت و امثال اينها لزومي نداره استفاده بشه.

به نظر من روزی که حداقل 50 همجنس گرا در ایران سر یک موضوع که در این زمینه "تاریخ روز همجنس گرایان" است با هم به توافق برسند و حاضر باشند عملا از آن پشتیبانی کنند خودش یک رخداد بسیار بزرگ و یگانه هست و همون روز را میشه به مناسبت آن رخداد به عنوان روز همجنسگرایان ایران انتخاب کرد.

بله چنين رويدادي مي تونه تا اين اندازه ارزش داشته به اين شرط كه اين عدد فرمولي هم داشته باشه در شرايطي كه رسوندن عدد 50 به 55 كار ساده اي نيست بايد دليلي براي تعيين چنين حداقلي هم باشه ولي اين تنها راه نيست گاهي وقتا با حتي يك دهم اين هم ميشه كارهايي سازمان داد ولي نياز به مطالعه و زمان و خيلي فاكتورهاي ديگه هست كه مهمترين گام براش متحد شدن همين تعداد كم هست.

[Hamjensgera]

عدد پنجاه (البته این رقم دقیق و فیکس نیست میشه گفت 40 تا 60) برای این گفتم که پنجاه نفر میتونند یک جمعیت را تشکیل بدند که باهم در رابطه تنگاتنگ نیستند، برای مثال یک گروه 20 نفره میتونند باهم در تبادل نظر و داد و ستد سیاسی فرهنگی باشند و بتونند با ایجاد روابط شخصی ویک به یک و یک به چند با تمام اعضای گروه رابطه مستقیم ایجاد کنند، در صورتی که در یک گروه حدودا 50 نفره با توجه به شرایطی که در ایران وجود داره چنین کاری ممکن نیست (اگر در آمریکا بود میگفتم گروه 1000 نفره چون در اونجا امکان کنفرانس و اجتماعات بزرگ و گرد هم آیی های منظم وجود داره).
برای اینکه یک تاریخ را در سطح کشور و بین همه افراد جامعه همجنس گرایان (و غیره) ترویج کنیم باید دقت داشته باشیم که امکان ارتباط مستقیم و یک به یک و توضیحات مفصل در مورد چند و چون کار و تبلیغات قوی و متمرکز به هیچ شکل وجود نداره. پس باید روشی پیش گرفته بشه که بدون این امکانات و با تکیه بر فعالیت های غیر متمرکز افراد با سلیقه ها و دیدگاه های مختلفی وجود داشته باشند که بتونند به صورت خود جوش چنین طرحی را گسترش بدند و تکسیر کنند، اگر گروهی کوچک سر این مسئله به توافق برسند نمیشه مطمئن بود و امید داشت که این طرح تکسیر و ترویج بشه، در صورتی که اگر افرادی بدون اینکه من و شما مستقیما روی انها نفوذ داشته باشیم و خارج از تاثیر چانه زنی ها و گفتمان های یک به یک و مستقیم ما قرار داشته باشند حاضر شوند با این طرح توافق و از آن همایت کنند میشود امید داشت که امکان تکسیر و گسترش این طرح وجود دارد.
در مورد واژه دگر باش باید بگم که هیچ توافقی در خارج از سازمان IRQO بر سر معادل بودن LGBT با دگرباش وجود ندارد. هیچ منبع رسمی چه در داخل ایران و چه در خارج از ایران هم از این واژه استفاده نکرده و این واژه در رسانه های عمومی فقط به نقل چند شخص خاص به میان آمده (که خوشان مخترع این وازه بودند) و در نوشته های مستقل به این واژه هیچ اشاره ای نشده.

[idin]

با توجه به توضيحات شما بخشهايي از اين گفتگو به نظرم جالب اومد اصول متعدد ديگه اي هم همونطور كه مي دونيد بايد در فرايند گنجوند مثلا سلسله مراتب، تضمينها، مصاديق و تشابهات، حداقلهاي آرماني و... و در نهايت خودتون مي دونيد كه اگر واقعا كار بخواد موثر واقع بشه بايد تئوريزه بشه وگرنه شروعي بدون پايان حتمي خواهد داشت اينكه چه فرد يا افرادي اينكارو بكنن مهم هست ولي مهمتر اينه كه چقدر اهتمام در بنيانگذار وجود داره و در مرحله بعد هم ديدگاه هاي افراد آغازگر در مورد بستر فعلي يك طرح بسيار تعيين كننده است و بسيار جزئياتي كه بايد لحاظ بشن ولي من و خيلي هاي ديگه شايد نتونيم همه شونو ليست كنيم.
همه اين هايي كه نوشتم نظريات من هست در مورد اينكه در عين حال كه بايد جدي برخورد بشه همزمان بايد دنياي پيرامون هم شناخته بشه و با همين دليل من از يك نتيجه مطمئن هستم كه ما براي اينكه يك چنين اقدامي رو عملا به اتمام برسونيم واقعا چيزي كم نداريم بجز اراده و شجاعت در مسير فعال كردن پتانسيلهاي هر چند كوچك ولي موثر. و براي همين ادعا هم دلايل زيادي دارم ولي مهم اينه كه افراد هدفمند و دلسوزي هر چند در حد دو سه نفر هم كه شده متحد باشن.
در مورد واژه دگرباش هم من زياد فكر كردم و دلايل ديگران را هم تا حدودي در ذهنم مرور كردم اگر به عنوان يه نظر شخصي هم بخوام بگم نتيجه اين بوده كه تا الان با اين واژه موافقم و اون را با شرايطي مناسب تعريف فعلي كوئير مي دونم مطمئنا جاي بحث بيشتري هم داره كه مي تونيم تو همين تاپيك يا تاپيكي اختصاصي بحث كنيم.